ماجرای دل

گفته بودی که بیائی، غمم از دل برود
آنچنان جای گرفته است که مشکل برود ۱

پایم از قوت رفتار، فرو خواهد ماند
خنک آن کس که حذر کرد، پی دل برود ۲

گر همه عمر، نداده است کسی دل به خیال
چون بیاید به سر کوی تو، بی‌دل برود ۳

کس ندیدم که در این شهر، گرفتار تو نیست
مگر آنکس که به شب آید و غافل برود ۴

ساربان! تند مران، ورنه، چنان می‌گریم
که تو و ناقه و محمل، همه در گل برود ۵

سر آن کشته بنازم که پس از کشته شدن
سر خود گیرد و اندر پی قاتل برود ۶

باکم از کشته شدن نیست، از آن می‌ترسم
که هنوزم رمقی باشد و قاتل برود ۷

گر همه عمر صبوحی خوش و شیرین باشد
این سخن ماند ندانم که چه با دل برود ۸