خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از احساس ناامیدی و نزدیکی به مرگ سخن می‌گوید، اما آرزو می‌کند که پس از مرگ، گِلِ قبرش به شکل صراحی (ظرف شراب) درآید تا شاید از بوی می دوباره زنده شود.
مفاهیم عمیق مانند مرگ، ناامیدی، و اشاره به شراب ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب یا سنگین باشد. درک این شعر نیاز به بلوغ فکری و شناخت ادبیات کلاسیک دارد.
رباعی ۸۲
* در پای اجل چو من سرافکنده شوم،
وز بیخ امید عمر بر کنده شوم، ۱
زینهار، گِلَم به جز صراحی نکنید،
باشد که ز بوی می دمی زنده شوم. ۲
وز بیخ امید عمر بر کنده شوم، ۱
زینهار، گِلَم به جز صراحی نکنید،
باشد که ز بوی می دمی زنده شوم. ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۸۱
گوهر بعدی:رباعی ۸۳
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
