در این متن، شاعر از دوستان میخواهد که هنگام دیدار یکدیگر، به یاد دوست باشند و مانند بادهٔ خوشگوار با هم بنوشند و هنگامی که نوبت به آنها رسید، دیگران را شادمان کنند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق ادبی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف باده ممکن است برای گروههای سنی پایین نامناسب باشد.
رباعی ۸۳
باید که زِ دوست یاد بسیار کنید؛ ۱
چون بادهٔ خوشگوار نوشید به هم،
نوبت چو به ما رسد نگونسار کنید. ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.