خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر به مرگ خود و پراکنده شدن اجزای بدنش اشاره میکند و آرزو میکند که اگر از خاک بدنش صراحی (ظرف شراب) ساخته شود، با پر شدن از شراب، دوباره زنده شود.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی درباره مرگ و زندگی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب ممکن است برای گروههای سنی پایین مناسب نباشد.
رباعی ۸۱
روزی که نهالِ عمر من کنده شود،
و اجزام ز یکدگر پراکنده شود؛ ۱
گر زان که صراحیی کُنند از گِل من،
حالی که ز باده پُر کنی زنده شود. ۲
و اجزام ز یکدگر پراکنده شود؛ ۱
گر زان که صراحیی کُنند از گِل من،
حالی که ز باده پُر کنی زنده شود. ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۸۰
گوهر بعدی:رباعی ۸۲
نظرها و حاشیه ها
۱
روزی که نهال عمر من کنده شود
و اجزای مرکبم پراکنده شود
گر زانکه صراحی کنند از گل من
حالی که پر از باده کنی زنده شود