خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و غم‌انگیز است که در آن شاعر از فراق و جدایی معشوق خود سخن می‌گوید. او از درد دوری و عشق نافرجام خود می‌نالد و از معشوقی که از دستش رفته است، یاد می‌کند. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند زلف معشوق و شراب گلگون، احساسات خود را بیان می‌کند.
این متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و احساسات پیچیده‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تصاویر شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی دارد که معمولاً در سنین بالاتر شکل می‌گیرد.
غزل ۲۳۵۵ - ای دوش ز دست ما رهیده
ای دوش زِ دستِ ما رَهیده
امشب نَرَهی به جان و دیده ۱
در پَنجهٔ ماست دامَنِ تو
ای دست در آستین کَشیده ۲
حیلَت بِگُذار و آب و روغَن
ماییم هَریسهٔ رَسیده ۳
چَشمِ من و چَشمِ تو حَریفند
ای چَشمْ زِ چَشمِ تو چَریده ۴
ای داده مرا شرابِ گُلْگون
گُل از رُخِ زَردِ من دَمیده ۵
زُلفِ چو رَسَن چو بَرفَشاندی
از عشقْ چو چَنْبَرم خَمیده ۶
رفتیّ و زِ چَشمِ من بُریدی
خون آید لاشَک از بُریده ۷
بر گِردِ خیالِ تو دَوانیم
ای بر سَرِ ما غَمَت دویده ۸
بر روزَنِ تو چرا نَپَرَّد
مُرغی زِ قَفَص به جانْ رَهیده ۹
خامُش کردم که جُمله عیبیم
ای با همه عیبمان خَریده ۱۰
امشب نَرَهی به جان و دیده ۱
در پَنجهٔ ماست دامَنِ تو
ای دست در آستین کَشیده ۲
حیلَت بِگُذار و آب و روغَن
ماییم هَریسهٔ رَسیده ۳
چَشمِ من و چَشمِ تو حَریفند
ای چَشمْ زِ چَشمِ تو چَریده ۴
ای داده مرا شرابِ گُلْگون
گُل از رُخِ زَردِ من دَمیده ۵
زُلفِ چو رَسَن چو بَرفَشاندی
از عشقْ چو چَنْبَرم خَمیده ۶
رفتیّ و زِ چَشمِ من بُریدی
خون آید لاشَک از بُریده ۷
بر گِردِ خیالِ تو دَوانیم
ای بر سَرِ ما غَمَت دویده ۸
بر روزَنِ تو چرا نَپَرَّد
مُرغی زِ قَفَص به جانْ رَهیده ۹
خامُش کردم که جُمله عیبیم
ای با همه عیبمان خَریده ۱۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۳۵۴ - ای بی‌تو حیات‌ها فسرده
گوهر بعدی:غزل ۲۳۵۶ - ماییم قدیم عشق باره
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
