خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر عشق عمیق و پایدار شاعر است که در برابر گذر زمان و نگاه دیگران مقاومت می‌کند. شاعر خود را همچون خورشید می‌داند که پنهان نمی‌شود و در نهایت، عاشقان واقعی با تمام وجود در دریای بی‌کران عشق غرق می‌شوند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۲۳۵۶ - ماییم قدیم عشق باره
ماییم قدیمِ عشق باره
باقی دِگَران همه نِظاره ۱
نَظّاره گیان مَلول گشتند
مانْد این دَمِ گرمِ شُعله خواره ۲
چون چَرخْ حَریفِ آفتابیم
پنهان نَشَویم چون سِتاره ۳
انگشت نِما و شُهره گشتیم
چون اُشتُر بر سَرِ مناره ۴
از ما بِنَمانْد جُز خیالی
وان نیز بِرَفت پاره پاره ۵
مَردانِ طَریقْ چاره جُستَند
با هستیِ خود نبود چاره ۶
در آتشِ عشقْ صَف کَشیدند
چون آهن و مِسّ و سنگِ خاره ۷
مَردانه تمام غَرق گشتند
اَنْدَر دریایِ بی‌کِناره ۸
باقی دِگَران همه نِظاره ۱
نَظّاره گیان مَلول گشتند
مانْد این دَمِ گرمِ شُعله خواره ۲
چون چَرخْ حَریفِ آفتابیم
پنهان نَشَویم چون سِتاره ۳
انگشت نِما و شُهره گشتیم
چون اُشتُر بر سَرِ مناره ۴
از ما بِنَمانْد جُز خیالی
وان نیز بِرَفت پاره پاره ۵
مَردانِ طَریقْ چاره جُستَند
با هستیِ خود نبود چاره ۶
در آتشِ عشقْ صَف کَشیدند
چون آهن و مِسّ و سنگِ خاره ۷
مَردانه تمام غَرق گشتند
اَنْدَر دریایِ بی‌کِناره ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۳۵۵ - ای دوش ز دست ما رهیده
گوهر بعدی:غزل ۲۳۵۷ - ای گشته دلت چو سنگ خاره
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
