خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
این متن دعایی است که در آن شاعر از خداوند می‌خواهد تا به هنرمندان و موسیقی‌دانان برکت و توانایی بدهد. او از خدا می‌خواهد که به آن‌ها قدرت و الهام بخشد تا بتوانند با هنر خود پیام‌های معنوی را منتقل کنند و قلب‌ها را تسکین دهند. شاعر همچنین از خدا می‌خواهد که به آن‌ها موفقیت و خوشبختی عطا کند و از لطف خود آن‌ها را در امان نگه دارد.
این متن دارای مفاهیم عمیق معنوی و ادبی است که ممکن است برای کودکان زیر 12 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و اصطلاحات ادبی ممکن است برای سنین پایین‌تر چالش‌برانگیز باشد.
غزل ۲۳۴۲ - خدایا مطربان را انگبین ده
خدایا مُطربان را اَنْگَبین دِهْ
برایِ ضَربْ دستِ آهنین دِهْ ۱
چو دست و پایْ وَقفِ عشق کردند
تو هَمْشانْ دست و پایِ راستین دِهْ ۲
چو پُر کردند گوشِ ما زِ پیغام
توشان صد چَشمِ بَختِ شاه بین دِهْ ۳
کبوتروار نالانند در عشق
توشان از لُطفِ خود بُرجِ حَصین دِهْ ۴
زِ مَدح و آفرینَت هوش‌ها را
چو خوش کردند، هَمْشاَن آفرین دِهْ ۵
جِگَرها را زِ نَغْمه آب دادند
زِ کوثَرْشان تو هم ماءِ مَعین ده ۶
خَمُش کردم کَریما حاجَتَت نیست
که گویندت چُنان بَخش و چُنین دِهْ ۷
برایِ ضَربْ دستِ آهنین دِهْ ۱
چو دست و پایْ وَقفِ عشق کردند
تو هَمْشانْ دست و پایِ راستین دِهْ ۲
چو پُر کردند گوشِ ما زِ پیغام
توشان صد چَشمِ بَختِ شاه بین دِهْ ۳
کبوتروار نالانند در عشق
توشان از لُطفِ خود بُرجِ حَصین دِهْ ۴
زِ مَدح و آفرینَت هوش‌ها را
چو خوش کردند، هَمْشاَن آفرین دِهْ ۵
جِگَرها را زِ نَغْمه آب دادند
زِ کوثَرْشان تو هم ماءِ مَعین ده ۶
خَمُش کردم کَریما حاجَتَت نیست
که گویندت چُنان بَخش و چُنین دِهْ ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۳۴۱ - سماع آمد، هلا ای یار برجه
گوهر بعدی:غزل ۲۳۴۳ - ایا خورشید بر گردون سواره
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
