این متن به زیبایی و معنویت درون انسان اشاره دارد و از مفاهیمی مانند نور جمال، عقل و دین، و پاکی درون سخن میگوید. همچنین، به تفاوت بین ظاهر و باطن و اهمیت پاکی درون نسبت به ظاهر فیزیکی تأکید میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. این مفاهیم ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشند.
غزل ۲۳۲۲ - هر روز فقیران را هم عید و هم آدینه
نی عیدِ کُهن گشته، آدینهٔ دیگینه ۱
عیدانه بِپوشیده، همچون مَهِ عید، ای جان
از نورِ جَمالِ خود، نی خِرقهٔ پَشمینه ۲
مانندهٔ عقل و دین، بیرون و دَرونْ شیرین
نی سیر دَرآکنده اَنْدَر دلِ گوزینه ۳
دَرپوشْ چُنین خِرقه، میگَرد دَرین حَلقه
مانندِ دلِ روشن، در پیش گَهِ سینه ۴
در جویِ رَوان ای جان خاشاکْ کجا پاید؟
در جان و رَوان ای جان چون خانه کُند کینه؟ ۵
در دیدهٔ قُدس این دَم، شاخی ستتَر و تازه
در دیدهٔ حِس این دَم، افسانهٔ دیرینه ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.