خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و غنایی است که از مضامینی مانند می‌نوشی، عشق، طبیعت و فلسفه زندگی استفاده می‌کند. شاعر از ساقی، باغبان، واعظ و دیگر نمادها برای بیان احساسات خود بهره می‌برد و به مفاهیمی مانند مستی، عشق، ناپایداری دنیا و آرزوهای بشری اشاره می‌کند.
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مستی و شراب نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.
غزل ۵۳۵ - ساقی بیا و دامن گل بر سبو فشان
ساقی بیا و دامن گل بر سبو فشان
مست شراب هم به ریاحین فرو فشان ۱
ای باغبان تو بزم فرو چین که بی خودیم
دامان گل بیار و بر حرف خو فشان ۲
خاموش واعظا که دم گرم نیستت
جامی بگیر و بر جگر گفت و گو فشان ۳
توفان ناز و عشوه اساس امید کند
ای دل جهان جهان طلب آرزو فشان ۴
پیشت رخم در آتش دل پایدار نیست
ای خضر هر نفس دم آبی فرو فشان ۵
عرفی گل و گلاب چه ریزی به خاک ما
مشتی خس و شیشهٔ زهری فرو فشان ۶
مست شراب هم به ریاحین فرو فشان ۱
ای باغبان تو بزم فرو چین که بی خودیم
دامان گل بیار و بر حرف خو فشان ۲
خاموش واعظا که دم گرم نیستت
جامی بگیر و بر جگر گفت و گو فشان ۳
توفان ناز و عشوه اساس امید کند
ای دل جهان جهان طلب آرزو فشان ۴
پیشت رخم در آتش دل پایدار نیست
ای خضر هر نفس دم آبی فرو فشان ۵
عرفی گل و گلاب چه ریزی به خاک ما
مشتی خس و شیشهٔ زهری فرو فشان ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۳۴ - کو می شوقی که دل مست جنون آید برون
گوهر بعدی:غزل ۵۳۶ - تو ای زاهد برو افسانهٔ باغ ارم بشنو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
