خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از زیبایی و تازگی طبیعت و زندگی سخن می‌گوید. او از عشق، شراب، و شادی به عنوان عناصری که جهان کهنه را تازه می‌کنند، یاد می‌کند. شاعر همچنین به عقل و خرد اشاره می‌کند و از ساقی می‌خواهد که با شراب تازه، دل‌های روشن را شاد کند.
این متن شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مفاهیم مرتبط با آن ممکن است برای سنین پایین‌تر مناسب نباشد.
غزل ۲۲۰۹ - ای زرویت تافته در هر زمانی نور نو
ای زِرویَت تافته در هر زمانی نورِ نو
وِیْ زِنورَت نَقْش بَسته هر زمانی حورِ نو ۱
کَژْ نِشین و راست بِشْنو، عقل مانَد یا خِرَد
ساقی‌یی چون تو و هر دَم بادهٔ منصورِ نو؟ ۲
کِه تواند شیشه‌‌یی را زآتشی بَرداشتن؟
یا میِ کُهنه کِه داند ساختن زَانْگورِ نو؟ ۳
می‌چَشان و می‌کَشانْ روشنْ دلان را جوقْ جوق
تازه می‌کُن این جهانِ کُهنه را از شورِ نو ۴
عشقِ عشرَت پیشه‌یی، که دولَتَت پاینده باد
روزْ روزت عیدِ تازه، هر شَبان گَهْ سورِ نو ۵
وِیْ زِنورَت نَقْش بَسته هر زمانی حورِ نو ۱
کَژْ نِشین و راست بِشْنو، عقل مانَد یا خِرَد
ساقی‌یی چون تو و هر دَم بادهٔ منصورِ نو؟ ۲
کِه تواند شیشه‌‌یی را زآتشی بَرداشتن؟
یا میِ کُهنه کِه داند ساختن زَانْگورِ نو؟ ۳
می‌چَشان و می‌کَشانْ روشنْ دلان را جوقْ جوق
تازه می‌کُن این جهانِ کُهنه را از شورِ نو ۴
عشقِ عشرَت پیشه‌یی، که دولَتَت پاینده باد
روزْ روزت عیدِ تازه، هر شَبان گَهْ سورِ نو ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۲۰۸ - ناله‌یی کن عاشقانه، درد محرومی بگو
گوهر بعدی:غزل ۲۲۱۰ - طرب اندر طرب است او، که در عقل شکست او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
