خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از شادی و مستی ناشی از عشق و قدرت الهی سخن می‌گوید. شاعر از حالتی از سرخوشی و بی‌خودی صحبت می‌کند که در آن همه در حلقه‌ای از عشق و مستی قرار گرفته‌اند. همچنین، از باده و می‌گساری به عنوان نمادی از این حالات روحی یاد می‌شود.
این متن شامل مفاهیم عرفانی و غنایی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به می‌گساری و مستی ممکن است برای سنین پایین‌تر مناسب نباشد.
غزل ۲۲۱۰ - طرب اندر طرب است او، که در عقل شکست او
طَرَب اَنْدَر طَرَب است او، که دَرِ عقل شِکَست او
تو بِبین قدرَتِ حَق را، چو دَرآمَد خوش و مَست او ۱
همه امروز چُنانیم که سَر از پایْ ندانیم
همه تا حَلْق دَرآبیم و دَرین حَلقه نِشَست او ۲
چو چُنین باشد مَحْرم، کِه خورَد غَم؟ کِه خورَد غَم؟
به سَبو دِهْ میِ خوشْ دَم، که قَدَح را بِشِکَست او ۳
شَهِ من باده فِرستَد، به چه رو میْ نَپَرستم
هَله ای مُطرب بَرگو که زِهی باده پَرَست او ۴
تو بِبین قدرَتِ حَق را، چو دَرآمَد خوش و مَست او ۱
همه امروز چُنانیم که سَر از پایْ ندانیم
همه تا حَلْق دَرآبیم و دَرین حَلقه نِشَست او ۲
چو چُنین باشد مَحْرم، کِه خورَد غَم؟ کِه خورَد غَم؟
به سَبو دِهْ میِ خوشْ دَم، که قَدَح را بِشِکَست او ۳
شَهِ من باده فِرستَد، به چه رو میْ نَپَرستم
هَله ای مُطرب بَرگو که زِهی باده پَرَست او ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۲۰۹ - ای زرویت تافته در هر زمانی نور نو
گوهر بعدی:غزل ۲۲۱۱ - ز من و تو شرری زاد، درین دل ز چنان رو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
