متن بالا به زیباییهای عشق و عرفان میپردازد و از توصیف معشوق، عشق الهی، و تأثیرات روحانی آن بر زندگی سخن میگوید. شاعر از عشق به عنوان نیرویی الهامبخش و زدایندهی ناخالصیها یاد میکند و به خواننده توصیه میکند که به حق و حقیقت بپیوندد. همچنین، از شخصیتی روحانی و دانا به عنوان الگو یاد میشود که میتواند راهنمای معنوی باشد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و معنوی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعری و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی خواندن متون ادبی دارد.
غزل ۲۱۲۶ - اطیب الاعمار عمر فی طریق العاشقین
غَمْزُ عَیْنٍ مِن مِلاحٍ فی وِصالٍ مُسْتَبین ۱
رَؤْیَةُ الْمَعْشوقِ یومًا فی مَقامٍ مُوحِشٍ
زادَ طیبًا مِنْ جِنانٍ فی قیانٍ حُورِ عین ۲
عَفِّروا مِنْ تُربِ بابٍ بُغْیَةً وَجْهی مَدًا
فَهْیَ زادَتْ لُطْفَها عِنْدی مِنَ الْماءِ الْمَعین ۳
غارَ جِسْمی اَنْ یَراهُ عاذِلٌ اَوْ عاذِرٌ
اِنَّهُ یَحْکی صِفاتًا مِنْ صِفاتِ شَمْسِ دین ۴
حَبَّذا سُکْرٌ حَیاتی مُزیلٌ لِلْحَیا
اِشْرَبُوا اَصْحابَنا تَسْتَمْسِکُوا الْحَقَّ الْمُبین ۵
سَیِّدًا مَوْلاً کَریمًا عالِمًا مُسْتَیْقِظًا
اِسْتَرَقَّ الْعَبْدَ ذاکَ الطّاهِرُ الرّوحُ الاَمین ۶
حَبَّذا ظِلًّا ظَلیلاَ مِنْ نَخیلٍ باسِقٍ
آمِنٍ مِن کُلِّ خَوْفٍ اَوْبَلاءٍ اَوْمَکین ۷
تَمْرُهُ یُصْفی عُقُولًا کُدِّرَتْ اَنْوارُها
فَاعْجِبُوا مِنْ مُسْکِرٍ مُسْتَکْثِرِ الرَّأی الرَّزین ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.