غزل ۱۴۸۶ - بی درد دلی دوا نیابی

بی درد دلی دوا نیابی
نگذشته ز خود خدا نیابی ۱

با ما نه نشسته ای به دریا
شک نیست که عین ما نیابی ۲

برخیز و بیا به جستجو باش
از پا منشین تو تا نیابی ۳

تا گم نکنی تو خویشتن را
گم کردهٔ خویش را نیابی ۴

با خضر رفیق شو که بی او
آن آب حیات را نیابی ۵

بر دار فنا بر آ و خوش باش
بی دار فنا بقا نیابی ۶

بیگانه ز خویش تا نگردی
چون سیدم آشنا نیابی ۷