خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن عرفانی بر ضرورت ترک نفس و خودخواهی برای رسیدن به حقیقت و خدا تأکید دارد. با اشاره به مفاهیمی مانند درد عشق، فنا، و بقا، پیام اصلی آن تسلیم در برابر عشق الهی و جستجوی معنا در رهایی از خود است. مثالهایی مانند منصور حلاج و فضای میخانه عرفانی نیز برای تقویت این مفاهیم استفاده شدهاند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند 'دار فنا' یا میخانه ممکن است برای مخاطبان جوانتر بدون راهنمایی مناسب، گمراهکننده باشد.
غزل ۱۴۸۵ - ای خواجه در حجابی از خود صفا نیابی
ای خواجه در حجابی از خود صفا نیابی
تا ترک خود نگوئی هرگز خدا نیابی ۱
هر جا که دردمندی باشد دواش دردیست
بی درد دل چه جوئی از ما دوا نیابی ۲
سردار عاشقان شد منصور بر سر دار
دار فنا ندیده دار بقا نیابی ۳
گم ساز خویشتن را در کوی عشقبازان
تا گم نکردی از خود گم کرده را نیابی ۴
گر بینوای اوئی یابی از او نوائی
ور بینوا نباشی از وی نوا نیابی ۵
ساقی بزم رندان امروز سید ماست
تا روی او نبینی مقصود را نیابی ۶
تا ترک خود نگوئی هرگز خدا نیابی ۱
هر جا که دردمندی باشد دواش دردیست
بی درد دل چه جوئی از ما دوا نیابی ۲
سردار عاشقان شد منصور بر سر دار
دار فنا ندیده دار بقا نیابی ۳
گم ساز خویشتن را در کوی عشقبازان
تا گم نکردی از خود گم کرده را نیابی ۴
گر بینوای اوئی یابی از او نوائی
ور بینوا نباشی از وی نوا نیابی ۵
ساقی بزم رندان امروز سید ماست
تا روی او نبینی مقصود را نیابی ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۸۴ - دنیا حکایتیست حکایت چه می کنی
گوهر بعدی:غزل ۱۴۸۶ - بی درد دلی دوا نیابی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.