خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به رابطه‌ی بین صورت (ظاهر) و معنی (باطن) می‌پردازد و تأکید می‌کند که در پس هر صورتی، معنی نهفته است. شاعر بیان می‌کند که باید به دنبال معنی واقعی پشت ظواهر بود و نه تنها به ظاهر بسنده کرد. در نهایت، اشاره می‌کند که اگر نعمت الهی را بیابیم، می‌توانیم معنی حقیقی را جستجو کنیم.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. بنابراین، برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
غزل ۱۴۶۴ - عالمی صورتست و او معنی
عالمی صورتست و او معنی
صورتی بس خوش و نکو معنی ۱
صورت ار صدهزار می بینی
جز یکی را دگر مگو معنی ۲
زلف هر صورتی که می گوئیم
می شماریم مو به مو معنی ۳
ما ز ما عین آب می جوئیم
آب را دیده سو به سو معنی ۴
خوش حبابی برآب در دورست
جام صورت بود در او معنی ۵
مرد صورت پرست می گوید
همه خود صورتست کو معنی ۶
نعمت الله را اگر یابی
دامنش گیر از او بجو معنی ۷
صورتی بس خوش و نکو معنی ۱
صورت ار صدهزار می بینی
جز یکی را دگر مگو معنی ۲
زلف هر صورتی که می گوئیم
می شماریم مو به مو معنی ۳
ما ز ما عین آب می جوئیم
آب را دیده سو به سو معنی ۴
خوش حبابی برآب در دورست
جام صورت بود در او معنی ۵
مرد صورت پرست می گوید
همه خود صورتست کو معنی ۶
نعمت الله را اگر یابی
دامنش گیر از او بجو معنی ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۶۳ - گفتم که نقش رویت گفتا در آب بینی
گوهر بعدی:غزل ۱۴۶۵ - شاه عالم گداست تا دانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
