خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به زیباییهای خلقت و الطاف الهی اشاره دارد. شاعر از دیدن نقشهای زیبا در جهان سخن میگوید و از عشق و نور الهی که دیدهاش را منور کرده است. همچنین، به مفاهیمی مانند حکمت، اخلاق حمیده، و رهایی از قید دنیوی پرداخته شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
غزل ۱۴۱۳ - خیالش نقش می بندد به دیده
خیالش نقش می بندد به دیده
چنان نقش و چنین دیده که دیده ۱
منور شد به نورش دیدهٔ ما
نظر فرما در این دیده به دیده ۲
عنایت بین که الطاف الهی
چنین حسن لطیفی آفریده ۳
در این دور قمر حاکم به حکمت
خطی بر ماه تابنده کشیده ۴
ملک صورت به خلق بی نظیرش
ملک سیرت به اخلاق حمیده ۵
به رندان می دهد ساقی سرمست
به ما خمخمانه میرانش رسیده ۶
مجرد کیست در عالم چو سید
کسی کز قید عالم وارهیده ۷
چنان نقش و چنین دیده که دیده ۱
منور شد به نورش دیدهٔ ما
نظر فرما در این دیده به دیده ۲
عنایت بین که الطاف الهی
چنین حسن لطیفی آفریده ۳
در این دور قمر حاکم به حکمت
خطی بر ماه تابنده کشیده ۴
ملک صورت به خلق بی نظیرش
ملک سیرت به اخلاق حمیده ۵
به رندان می دهد ساقی سرمست
به ما خمخمانه میرانش رسیده ۶
مجرد کیست در عالم چو سید
کسی کز قید عالم وارهیده ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۱۲ - خیالش نقش می بندم به دیده
گوهر بعدی:غزل ۱۴۱۴ - خوش نقش خیالیست که بستیم به دیده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.