غزل ۱۴۱۴ - خوش نقش خیالیست که بستیم به دیده

خوش نقش خیالیست که بستیم به دیده
خوشتر به ازین نقش که بستیم که دیده ۱

در نقش سراپردهٔ این دیده نظر کن
کان نقش نگاریست که در دیده بدیده ۲

گفتم که لبت بوسه دهم گفت ببوسش
شیرین تر ازین قول که گفته که شنیده ۳

در کوی خرابات مغان مست و خرابیم
از دردسر زاهد مخمور رمیده ۴

با ساقی سرمست حریفیم دگر بار
یک جام شرابی به دو صد جم بخریده ۵

دیشب ز در خلوت ما شاه درآمد
مهمان عزیزیست که از غیب رسیده ۶

خلق حسن و خوی حسینیست که او راست
چون سید ما کیست به اوصاف حمیده ۷