خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی است که مخاطب را به ترک دنیای مادی و ورود به عالم عشق و مستی معنوی دعوت می‌کند. شاعر از مخاطب می‌خواهد که از خلوت صومعه بیرون آید، به میکده برود، در بحر عشق حل شود، و با نگاهی جدید به زندگی بنگرد. در نهایت، برای دیدن خداوند، باید به چهرهٔ سیدم (احتمالاً اشاره به معشوق یا پیامبر) نظر کرد.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند 'میکده' و 'مستانه' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۲۸۶ - ای دل ز جهان ، جهان گذر کن
ای دل ز جهان ، جهان گذر کن
در عالم عاشقی سفر کن ۱
از خلوت صومعه برون آی
در گوشهٔ میکده مقر کن ۲
در بحر محیط حال حل شو
دامن چو صدف پر از گهر کن ۳
مستانه در آی درخرابات
یاران حریف را خبر کن ۴
از خانقه وجود و صورت
جز معنی عشق او به در کن ۵
بگذر ز حدیث دی و فردا
امروز صفات خود دگر کن ۶
خواهی که خدای را ببینی
در چهرهٔ سیدم نظر کن ۷
در عالم عاشقی سفر کن ۱
از خلوت صومعه برون آی
در گوشهٔ میکده مقر کن ۲
در بحر محیط حال حل شو
دامن چو صدف پر از گهر کن ۳
مستانه در آی درخرابات
یاران حریف را خبر کن ۴
از خانقه وجود و صورت
جز معنی عشق او به در کن ۵
بگذر ز حدیث دی و فردا
امروز صفات خود دگر کن ۶
خواهی که خدای را ببینی
در چهرهٔ سیدم نظر کن ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۸۵ - عالم سر آبی و سرابیست نظر کن
گوهر بعدی:غزل ۱۲۸۷ - در چشم پر آب ما نظر کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
