غزل ۱۲۸۵ - عالم سر آبی و سرابیست نظر کن

عالم سر آبی و سرابیست نظر کن
بنگر که سرآب و سرابیست نظر کن ۱

نقشی و خیالیست از آن رو که خیالیست
در دیدهٔ ما صورت خوابیست نظر کن ۲

اما نظری کن به حقیقت که توان دید
عالم همه چون آب و حبابیست نظر کن ۳

آبست و حبابست درین بحر هویدا
این هر دو به هم جام و شرابیست نظر کن ۴

گر در یتیم است و گر لؤلؤ لالاست
در اصل همه قطرهٔ آبیست نظر کن ۵

هر ذره که بینی به تو خورشید نماید
روشن بنگر ماه نقابیست نظر کن ۶

در کوی خرابات بجو سید ما را
می بین که چه خوش مست خرابیست نظر کن ۷