خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عرفانی از نعمت الله ولی، شاعر و عارف ایرانی، دعوتی به تأمل و نگریستن به جهان با نگاهی معنوی است. شاعر از مخاطب می‌خواهد تا با نگاهی مست و معنوی به جهان بنگرد و در پس ظواهر، حقیقت یکتای بی‌همتا را ببیند. او تأکید می‌کند که همه چیز بازتابی از ذات الهی است و با نگریستن عمیق، می‌توان این حقیقت را دریافت.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۱۲۸۴ - بیا در چشم مست ما نظر کن
بیا در چشم مست ما نظر کن
ببین منظور و ناظر را نظر کن ۱
درین دریای بی پایان قدم نه
به عین ما درین دریا نظر کن ۲
هزاران آینه گر رو نماید
در آن یکتای بی همتا نظر کن ۳
نظر کن ناظر و منظور بنگر
دمی در دیدهٔ بینا نظر کن ۴
همه اشیا به ما او را نماید
نظر کن در همه اشیا نظر کن ۵
به نور روی او او را توان دید
توان دید آنچنان جانا نظر کن ۶
کتاب نعمت الله خوش بخوانش
مسما در همه اسما نظر کن ۷
ببین منظور و ناظر را نظر کن ۱
درین دریای بی پایان قدم نه
به عین ما درین دریا نظر کن ۲
هزاران آینه گر رو نماید
در آن یکتای بی همتا نظر کن ۳
نظر کن ناظر و منظور بنگر
دمی در دیدهٔ بینا نظر کن ۴
همه اشیا به ما او را نماید
نظر کن در همه اشیا نظر کن ۵
به نور روی او او را توان دید
توان دید آنچنان جانا نظر کن ۶
کتاب نعمت الله خوش بخوانش
مسما در همه اسما نظر کن ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۸۳ - دمی در چشم مست ما نظر کن
گوهر بعدی:غزل ۱۲۸۵ - عالم سر آبی و سرابیست نظر کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
