خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی است که از خواننده میخواهد به جهان با نگاهی عمیق و معنوی بنگرد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند چشم مست، دریا، ماه و آینه، مخاطب را به تأمل در معانی پنهان هستی دعوت میکند. او بر وحدت وجود تأکید دارد و از خواننده میخواهد که در پشت ظواهر، حقیقت را ببیند.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در این متن ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۲۸۳ - دمی در چشم مست ما نظر کن
دمی در چشم مست ما نظر کن
ببین منظور و ناظر را نظر کن ۱
نگر صورتگری در عین صورت
در این صورت تو آن معنی نظر کن ۲
حباب و موج و قطره جمله آبند
بجو این جمله در دریا نظر کن ۳
نقاب ماه را بگشا و بنگر
به نور آفتاب ما نظر کن ۴
دلی چون آینه روشن به دست آر
در آن دلدار بی همتا نظر کن ۵
خیالش نقش کن بر پردهٔ چشم
به عین دیدهٔ بینا نظر کن ۶
چو عالم می نماید نعمت الله
نظر کن در همه اشیا نظر کن ۷
ببین منظور و ناظر را نظر کن ۱
نگر صورتگری در عین صورت
در این صورت تو آن معنی نظر کن ۲
حباب و موج و قطره جمله آبند
بجو این جمله در دریا نظر کن ۳
نقاب ماه را بگشا و بنگر
به نور آفتاب ما نظر کن ۴
دلی چون آینه روشن به دست آر
در آن دلدار بی همتا نظر کن ۵
خیالش نقش کن بر پردهٔ چشم
به عین دیدهٔ بینا نظر کن ۶
چو عالم می نماید نعمت الله
نظر کن در همه اشیا نظر کن ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۸۲ - از ما مکن کنار که مائیم در میان
گوهر بعدی:غزل ۱۲۸۴ - بیا در چشم مست ما نظر کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.