خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به جایگاه رفیع انسان در هستی می‌پردازد و او را جام گیتی، صورت اسم اعظم خدا، محرم راز کبریا، و پادشاه بندگان می‌خواند. همچنین، انسان را صوفی صفا، موج و بحر، و درمانگر درد دل معرفی می‌کند. متن تأکید دارد که بدون انسان، جهان خانه‌ای خراب است و نعمت‌الله را با انسان می‌توان یافت.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، برخی از واژگان و استعاره‌ها ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
غزل ۱۲۷۵ - جام گیتی نمای ما انسان
جام گیتی نمای ما انسان
حافظ جامع خدا انسان ۱
صورت اسم اعظمش دانم
محرم راز کبریا انسان ۲
گنج و گنجینه و طلسم به هم
می نماید عیان تو را انسان ۳
هر چه در کاینات می خوانند
بندگانند و پادشاه انسان ۴
خانقاهیست شش جهت به مثل
صوفی صفهٔ صفا انسان ۵
موج و بحر و حباب قطره و جو
همه باشند نزد ما انسان ۶
این سرا خانهٔ خراب بود
گر نباشد در این سرا انسان ۷
دُردی درد دل که درمانست
می کند نوش دایما انسان ۸
نعمت الله را اگر یابی
خوش ندا کن بگو که یا انسان ۹
حافظ جامع خدا انسان ۱
صورت اسم اعظمش دانم
محرم راز کبریا انسان ۲
گنج و گنجینه و طلسم به هم
می نماید عیان تو را انسان ۳
هر چه در کاینات می خوانند
بندگانند و پادشاه انسان ۴
خانقاهیست شش جهت به مثل
صوفی صفهٔ صفا انسان ۵
موج و بحر و حباب قطره و جو
همه باشند نزد ما انسان ۶
این سرا خانهٔ خراب بود
گر نباشد در این سرا انسان ۷
دُردی درد دل که درمانست
می کند نوش دایما انسان ۸
نعمت الله را اگر یابی
خوش ندا کن بگو که یا انسان ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۷۴ - قدمی نه به خلوت یاران
گوهر بعدی:غزل ۱۲۷۶ - گاه تاریکست و گه روشن سرای این جهان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
