خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به موضوعاتی مانند عشق، رندی، خدمت به معشوق، و بی‌اعتنایی به دنیای مادی می‌پردازد. شاعر از یاران و خلوت با معشوق سخن می‌گوید و عاشقی را کار دائمی خود می‌داند. همچنین، به ستایش ساقی و می‌نوشی اشاره دارد و زاهد و هشیاران را به بندگی محکوم می‌کند. در پایان، شاعر خود را بندهٔ سید خرابات معرفی می‌کند و برتری خود را بر سرداران می‌ستاید.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به می‌نوشی و مفاهیم رندی نیاز به درک عمیق‌تری از ادبیات و فلسفه دارد.
غزل ۱۲۷۴ - قدمی نه به خلوت یاران
قدمی نه به خلوت یاران
یار اگر بایدت بیا یاران ۱
هر که ما چون فتاد در دریا
کی خورد غم ز قطرهٔ باران ۲
کار ما عاشقی بود دائم
بود این کار کار بیکاران ۳
ما و رندی و خدمت ساقی
زاهد و بندگی هشیاران ۴
هر عزیزی که می خورد با ما
نبود خار پیش میخواران ۵
وه که زلف بتم چه طرار است
می برد دل ز دست عیاران ۶
بندهٔ سید خراباتم
لاجرم سرورم به سرداران ۷
یار اگر بایدت بیا یاران ۱
هر که ما چون فتاد در دریا
کی خورد غم ز قطرهٔ باران ۲
کار ما عاشقی بود دائم
بود این کار کار بیکاران ۳
ما و رندی و خدمت ساقی
زاهد و بندگی هشیاران ۴
هر عزیزی که می خورد با ما
نبود خار پیش میخواران ۵
وه که زلف بتم چه طرار است
می برد دل ز دست عیاران ۶
بندهٔ سید خراباتم
لاجرم سرورم به سرداران ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۷۳ - چه خوش ذوقیست ذوق باده نوشان
گوهر بعدی:غزل ۱۲۷۵ - جام گیتی نمای ما انسان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
