خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عرفانی از نعمت الله ولی، با استفاده از استعاره‌های شراب، مستی، و آب، به بیان حالات روحانی و عرفانی می‌پردازد. شاعر خود را در حالتی از وجد و اتحاد با هستی توصیف می‌کند و از رازهای عرفانی و حقیقت وجودی سخن می‌گوید.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد.
غزل ۱۲۵۴ - جامیم و شراب این عجب بین
جامیم و شراب این عجب بین
مستیم و خراب این عجب بین ۱
این طرفه که هم مئیم و هم جام
هم آب و حباب این عجب بین ۲
در صورت موج و جو و دریا
مائیم حجاب این عجب بین ۳
ما تشنه لبیم و آب جوئیم
با چشم پر آب این عجب بین ۴
ما نقش خیال خوش بینیم
رفتیم به خواب این عجب بین ۵
جان است نقاب روی جانان
بردار نقاب این عجب بین ۶
دیدیم وجود نعمت الله
چون جام شراب این عجب بین ۷
مستیم و خراب این عجب بین ۱
این طرفه که هم مئیم و هم جام
هم آب و حباب این عجب بین ۲
در صورت موج و جو و دریا
مائیم حجاب این عجب بین ۳
ما تشنه لبیم و آب جوئیم
با چشم پر آب این عجب بین ۴
ما نقش خیال خوش بینیم
رفتیم به خواب این عجب بین ۵
جان است نقاب روی جانان
بردار نقاب این عجب بین ۶
دیدیم وجود نعمت الله
چون جام شراب این عجب بین ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۵۳ - بندگانه گفتم ای سلطان گدای خود ببین
گوهر بعدی:غزل ۱۲۵۵ - باده می نوش و جام را می بین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
