خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از رهایی از دنیا و دغدغه‌های آن سخن می‌گوید و عشق را تنها موضوع ارزشمند می‌داند. او با نوشیدن جام می و هم‌نشینی با عاشقان در خرابات مغان، خود را فارغ از همه‌چیز توصیف می‌کند و تنها به عشق و همدمی با جام و ساقی دل‌خوش کرده است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیده‌ای است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب (به‌عنوان نماد عرفانی) ممکن است نیاز به توضیح داشته باشد تا سوءبرداشت نشود.
غزل ۱۲۱۹ - فارغیم از ملک عالم فارغیم
فارغیم از ملک عالم فارغیم
جام می نوشیم و از جم فارغیم ۱
در خرابات مغان با عاشقان
خوش نشسته شاد و خرم فارغیم ۲
جز حدیث عشق او با ما مگو
زان که ما از این و آن هم فارغیم ۳
اسم اعظم خوانده ایم از لوح دل
از حروف اسم اعظم فارغیم ۴
همدم جامیم و با ساقی حریف
غیر از این همدم ز همدم فارغیم ۵
نعمت الله داده اند ما را تمام
فارغیم از بیش و از کم فارغیم ۶
جام می نوشیم و از جم فارغیم ۱
در خرابات مغان با عاشقان
خوش نشسته شاد و خرم فارغیم ۲
جز حدیث عشق او با ما مگو
زان که ما از این و آن هم فارغیم ۳
اسم اعظم خوانده ایم از لوح دل
از حروف اسم اعظم فارغیم ۴
همدم جامیم و با ساقی حریف
غیر از این همدم ز همدم فارغیم ۵
نعمت الله داده اند ما را تمام
فارغیم از بیش و از کم فارغیم ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۱۸ - ما گوهر بحر لایزالیم
گوهر بعدی:غزل ۱۲۲۰ - ما عاشق چشم مست عشقیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
