خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از سرکه و شکر به عنوان نمادهایی برای بیان مفاهیم عرفانی و معنوی استفاده می‌کند. او از سرکه‌فروشان می‌خواهد تا سرکه بریزند تا عسل جایگزین آن شود و به طوطی و بلبل اشاره می‌کند که سرکه برای آنها مناسب نیست و گلستان شرط بلبل مست است.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و نمادین است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم پیچیده‌تر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.
غزل ۲۰۷۰ - یا تو ترش کرده رو، مایه ده شکران
یا تو تُرُش کرده رو، مایه دِهِ شِکَّران
تَنگِ شِکَر می‌کَشَد تا بِنَهَد در میان ۱
سِرکه فروشانْ هَلا، سِرکه بِریزید زود
تا که عَسَل پُر کُند آن شَهِ شِکَّرلَبان ۲
سِرکهٔ نُه ساله را بَهرِ خدا را بِریز
چونک بِریزی، بیا تا دَهَمَت من نشان ۳
طوطیِ جانِ تو را سِرکه نَوا کِی دَهَد؟
بُلبُلِ مَستِ تو را شَرط بُوَد گُلْسِتان ۴
تَنگِ شِکَر می‌کَشَد تا بِنَهَد در میان ۱
سِرکه فروشانْ هَلا، سِرکه بِریزید زود
تا که عَسَل پُر کُند آن شَهِ شِکَّرلَبان ۲
سِرکهٔ نُه ساله را بَهرِ خدا را بِریز
چونک بِریزی، بیا تا دَهَمَت من نشان ۳
طوطیِ جانِ تو را سِرکه نَوا کِی دَهَد؟
بُلبُلِ مَستِ تو را شَرط بُوَد گُلْسِتان ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۰۶۹ - بیش مکن همچنان، خانه درآ هم چنین
گوهر بعدی:غزل ۲۰۷۱ - هر چه کنی تو، کردهٔ من دان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
