این متن شعری است که به بیان مشکلات و فتنههای جامعه مسلمین میپردازد. شاعر از دشمنی دوستان، فتنههای داخلی، و مشکلاتی که جامعه با آن مواجه است سخن میگوید. همچنین، به نقش عشق و عقل در این میان اشاره میکند و از نالههای ناشی از هجران و زوال یاد میکند.
این متن دارای مفاهیم عمیق اجتماعی و مذهبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند فتنه و دشمنی نیاز به تجربه و درک بیشتری از دنیای بزرگسالان دارد.
غزل ۲۰۶۸ - بازشکستند خلق سلسله یا مسلمین
باز دَراَفْکَند عشقْ غُلْغُله یا مُسلمین ۱
دشمنِ جانهایِ ماست دوستیِ دوستان
مادر فِتْنهٔ شُدهست حامله یا مُسلمین ۲
آفَتِ عالَم شُدهست ماهْ رُخی زُهره سوز
فِتْنهٔ آدم شُدهست سُنْبُله یا مُسلمین ۳
لاف زِ شَهْ میزَنَد، سِکّه زِ مَهْ میزَنَد
بر سَرِ رَه میزَنَد قافله یا مُسلمین ۴
ای شُده شبْ روزِ ما، زان که دلْ اَفْروزِ ما
از رُخِ ما بَرفروخت مَشْعَله یا مُسلمین ۵
چون خِرَد نیک پیِ، در چِله شُد پیشِ وِیْ
جوش بَرآرَد چو میْ در چِله یا مُسلمین ۶
عشقْ چو آمد پَدید، عقلْ گَریبان دِرید
از پِیِ بیدل رَسید مَشْغَله یا مُسلمین ۷
بَدگُهَری کو زِ جَهْل تاجِ شَهان را بِمانْد
بر دُمِ گاوان شود زَنگُله یا مُسلمین ۸
ناله زِ هَجْر و زَوالْ خاست زِ ذوقِ وصال
دان که بَسی شُکرهاست در گِله یا مُسلمین ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.