خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
متن بالا با عنوان «ای دل ار چه شکسته‌ای خوش باش» یک شعر عرفانی و اخلاقی است که مخاطب را به پذیرش دردها و رنج‌های زندگی دعوت می‌کند و از او می‌خواهد با وجود تمام سختی‌ها، شادمانی و رضایت درونی را حفظ کند. شاعر تأکید می‌کند که حتی با وجود شکست‌ها و جفاهای دنیوی، باید خوش بود و به عشق و معنویت تکیه کرد.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل پیام‌های شعر نیاز به تجربه‌ی زندگی و بلوغ فکری دارد.
غزل ۹۳۱ - ای دل ار چه شکسته ای خوش باش
ای دل ار چه شکسته ای خوش باش
با غمش عهد بسته ای خوش باش ۱
دُرد دردش چو صاف درمان نوش
وز جفا گر چه خسته ای خوش باش ۲
خوش نباشد غم جهان خوردن
از جهان گر گستته ای خوش باش ۳
دنیی و آخرت رها کردی
از همه باز رسته ای خوش باش ۴
بود بندی ز عقل بر پایت
از چنین بند جسته ای خوش باش ۵
بزم عشقست و عاشقان سرمست
با حریفان نشسته ای خوش باش ۶
دل سید شکستهٔ عشق است
گر تو چون او شکسته ای خوش باش ۷
با غمش عهد بسته ای خوش باش ۱
دُرد دردش چو صاف درمان نوش
وز جفا گر چه خسته ای خوش باش ۲
خوش نباشد غم جهان خوردن
از جهان گر گستته ای خوش باش ۳
دنیی و آخرت رها کردی
از همه باز رسته ای خوش باش ۴
بود بندی ز عقل بر پایت
از چنین بند جسته ای خوش باش ۵
بزم عشقست و عاشقان سرمست
با حریفان نشسته ای خوش باش ۶
دل سید شکستهٔ عشق است
گر تو چون او شکسته ای خوش باش ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۳۰ - ای دل ار عاشقی بیا خوش باش
گوهر بعدی:غزل ۹۳۲ - زر بپاش و خواجهٔ زر پاش باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
