خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بالا از مولانا یا شاعری عارف است که به موضوع عشق، خوشبختی در لحظه حال، و پذیرش سختی‌های عشق می‌پردازد. شاعر از مخاطب می‌خواهد که با عشق و صداقت زندگی کند، از غم گذشته و آینده بگذرد، و در هوای معشوق خوش باشد. همچنین تأکید دارد که عمر کوتاه است و باید از آن لذت برد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند فداکاری در عشق و پذیرش رنج‌های آن نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۹۳۰ - ای دل ار عاشقی بیا خوش باش
ای دل ار عاشقی بیا خوش باش
رو چو ما صادقی بیا خوش باش ۱
خوش بلائیست عشق بالایش
جان فدا کن درین بلا خوش باش ۲
همه کس خوش بود به ساز و سزا
تو بساز و به ناسزا خوش باش ۳
از غم دی و غصهٔ فردا
بگذر امروز و حالیا خوش باش ۴
جان به باد هوا سپار ای دل
به هوایش در آن هوا خوش باش ۵
خوش عزیز است عمر و می گذرد
مگذارش مرو بیا خوش باش ۶
خوش بود گفتهٔ خوش سید
خوش بخوان راست در نوا خوش باش ۷
رو چو ما صادقی بیا خوش باش ۱
خوش بلائیست عشق بالایش
جان فدا کن درین بلا خوش باش ۲
همه کس خوش بود به ساز و سزا
تو بساز و به ناسزا خوش باش ۳
از غم دی و غصهٔ فردا
بگذر امروز و حالیا خوش باش ۴
جان به باد هوا سپار ای دل
به هوایش در آن هوا خوش باش ۵
خوش عزیز است عمر و می گذرد
مگذارش مرو بیا خوش باش ۶
خوش بود گفتهٔ خوش سید
خوش بخوان راست در نوا خوش باش ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۲۹ - گر فسرده نیستی گر ما نه باش
گوهر بعدی:غزل ۹۳۱ - ای دل ار چه شکسته ای خوش باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
