غزل ۲۷۱ - عشق مست است و عقل مخمور است

عشق مست است و عقل مخمور است
عاقل از ذوق عاشقان دور است ۱

دل ما گنجخانهٔ عشق است
گنجخانه به کُنج معمور است ۲

نظری کن که نزد اهل نظر
هر که او ناظر است منظور است ۳

نور چشم است در نظر پیدا
دیده ای کو ندید بی نور است ۴

زاهد ار ذوق ما نمی داند
هیچ عیبش مکن که معذور است ۵

آفتاب ار به نور پیدا شد
سید ما به نور مستور است ۶

نعمت الله به رندی و مستی
در همه کاینات مشهور است ۷