خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر بی‌وفایی دنیا و بی‌ارزشی آن در مقابل ذات الهی است. شاعر تأکید می‌کند که همه چیز جز خدا بی‌ارزش است و انسان باید از تعلقات دنیوی رها شود و به سمت خلوص و بی‌ریایی حرکت کند.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۲۱۲ - دنیی دون بی وفا هیچست
دنیی دون بی وفا هیچست
شه دنیا و هم گدا هیچست ۱
دُردی درد او خوری حیفست
زانکه آن درد و این دوا هیچست ۲
شک ندارم که در همه عالم
به جز از حضرت خدا هیچست ۳
نقش غیری خیال اگر بندی
آن خیالت به نزد ما هیچست ۴
رو مجرد شو و خوشی می باش
کدخدای در سرا هیچست ۵
سرمهٔ چشم ماست خاک درش
غیر از این سرمهٔ توتیا هیچست ۶
بی ریا یار نعمت الله شو
رو رها کن ریا ، ریا هیچست ۷
شه دنیا و هم گدا هیچست ۱
دُردی درد او خوری حیفست
زانکه آن درد و این دوا هیچست ۲
شک ندارم که در همه عالم
به جز از حضرت خدا هیچست ۳
نقش غیری خیال اگر بندی
آن خیالت به نزد ما هیچست ۴
رو مجرد شو و خوشی می باش
کدخدای در سرا هیچست ۵
سرمهٔ چشم ماست خاک درش
غیر از این سرمهٔ توتیا هیچست ۶
بی ریا یار نعمت الله شو
رو رها کن ریا ، ریا هیچست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۱۱ - اهل دل را از سراپردهٔ جان باید جست
گوهر بعدی:غزل ۲۱۳ - دل به دنیا مده که آن هیچست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
