خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

این متن شعری عرفانی است که در آن شاعر به ستایش نور دین و نسب رسول الله می‌پردازد. او از عشق و ذوق معنوی سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که گرچه اصالتاً از سرزمین عرب است، اما مدتی در عجم (ایران) مجاور بوده است. همچنین، از لطف و قهر الهی یاد می‌کند و به جد خود که در حلب آسوده است، اشاره دارد.

محتوا دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که برای درک عمیق‌تر، به سطحی از بلوغ فکری و آگاهی نیاز دارد. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان پیچیده باشد.

مشاهده کامل

نعمت الله نور دین دارد لقب
نور دین از نعمت الله می طلب

از رسول الله نسب دارد درست
خود که دارد این چنین دیگر نسب

مطرب عشّاق گو شعرش بخوان
تا جهان از ذوق او گیرد طرب

جان من گفتا نهم لب بر لبش
آمده از عشق او جانم به لب

مدتی بودم مجاور در عجم
گرچه اصلم باشد از ملک عرب

آب لطف او نصیب ما بود
آتش قهرش از آن ِ بولهب

من مجاور حالیا در ملک فارس
جد من آسوده در شهر حلب

«شاه نعمت‌الله ولی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir