خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و درد خود سخن می‌گوید، که روز و شب درگیر آن است. او خود را مست و خراب در خرابات مغان توصیف می‌کند و از عشق و حضور معشوق خود می‌نالد. شاعر خود را بنده‌ای حلقه به گوش عشق می‌داند و هر آنچه را که عشق می‌طلبد، انجام می‌دهد.
متن دارای مضامین عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره‌هایی به مستی و خرابات دارد که برای درک بهتر نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۱۹ - دردمند و دردنوشم روز و شب
دردمند و دردنوشم روز و شب
عاشقانه در خروشم روز و شب ۱
گر زنندم همچو نی نالم به روز
ور گذارندم خموشم روز و شب ۲
در خرابات مغان مست و خراب
همنشین می فروشم روز و شب ۳
با حضورش هر شبی آرم به روز
در هوایش باده نوشم روز و شب ۴
ز آتش عشقش چو خم می فروش
در درون خود بجوشم روز و شب ۵
هرچه بنماید نمایم در زمان
هرچه پوشاند بپوشم روز و شب ۶
سیدم عشق است و من در حضرتش
بندهٔ حلقه به گوشم روز و شب ۷
عاشقانه در خروشم روز و شب ۱
گر زنندم همچو نی نالم به روز
ور گذارندم خموشم روز و شب ۲
در خرابات مغان مست و خراب
همنشین می فروشم روز و شب ۳
با حضورش هر شبی آرم به روز
در هوایش باده نوشم روز و شب ۴
ز آتش عشقش چو خم می فروش
در درون خود بجوشم روز و شب ۵
هرچه بنماید نمایم در زمان
هرچه پوشاند بپوشم روز و شب ۶
سیدم عشق است و من در حضرتش
بندهٔ حلقه به گوشم روز و شب ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۸ - ماه ما از در در آمد نیمشب
گوهر بعدی:غزل ۱۲۰ - نعمت الله نور دین دارد لقب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
