خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عرفانی و معنوی بر وحدانیت خداوند و ارتباط دائمی انسان با او تأکید دارد. شاعر بیان می‌کند که همه نعمت‌ها از خداست و در دل و دیده جز او کسی را ندیده است. همچنین، به موضوع عشق الهی، فنا در خدا و بقای از طریق او اشاره شده است. در پایان، مخاطب را به میخانه عرفان دعوت می‌کند تا سرمست از عشق الهی شود.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجربه نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'میخانه' و 'سرمستی' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۶۳ - نعمت الله است دایم با خدا
نعمت الله است دایم با خدا
نعمت از الله کی باشد جدا ۱
در دل و دیده ندیدم جز یکی
گرچه گردیدم بسی در دو سرا ۲
میل ساحل کی کند بحری چو شد
غرقه در دریای بی پایان ما ۳
ما نوا از بی نوائی یافتیم
گر نوا جوئی بجو از بینوا ۴
از خدا بیگانه ای دیدیم نه
هر که باشد هست با او آشنا ۵
سروری خواهی برآ بر دار عشق
کز سردار فنا یابی بقا ۶
سید سرمست اگر جوئی حریف
خیز مستانه به میخانه درآ ۷
نعمت از الله کی باشد جدا ۱
در دل و دیده ندیدم جز یکی
گرچه گردیدم بسی در دو سرا ۲
میل ساحل کی کند بحری چو شد
غرقه در دریای بی پایان ما ۳
ما نوا از بی نوائی یافتیم
گر نوا جوئی بجو از بینوا ۴
از خدا بیگانه ای دیدیم نه
هر که باشد هست با او آشنا ۵
سروری خواهی برآ بر دار عشق
کز سردار فنا یابی بقا ۶
سید سرمست اگر جوئی حریف
خیز مستانه به میخانه درآ ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۲ - هر که آمد بر سر دار فنا
گوهر بعدی:غزل ۶۴ - مبتلائی دیدمش خوش در بلا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
