غزل ۶۲ - هر که آمد بر سر دار فنا

هر که آمد بر سر دار فنا
یابد از دار فنا دار بقا ۱

خدمت منصور از آن سردار شد
ذوق سرداری اگر داری بیا ۲

قل هو الله احد می خوان مدام
چون موحد در خلا و در ملا ۳

ما درین دریا خوشی افتاده ایم
ما ز دریائیم و دریا عین ما ۴

دردمندی را که باشد درد دل
دُرد درد دل بود او را دوا ۵

بر در خلوتسرای می فروش
ساکنیم و فارغ از هر دو سرا ۶

سیدیم و بندهٔ سلطان خود
ما جَمیم و جام ما گیتی نما ۷