خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن بر پایهی اخلاق و عرفان اسلامی استوار است و از آزار نرساندن به دیگران حتی در برابر آزار خود سخن میگوید. شاعر تأکید میکند که در طریقت عشق و عرفان، آزار رساندن به دیگران ناپسند است و به جای آن، زاری و فروتنی را توصیه میکند. همچنین، متن به مفهوم فنا در عرفان و رسیدن به بقای الهی اشاره دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در متن برای درک و تجربهی بهتر، نیاز به سطحی از بلوغ فکری و شناختی دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
غزل ۱۰ - گر بیازارد مرا موری ، نیازارم و را
گر بیازارد مرا موری ، نیازارم و را
خود کجا آزار مردم ای عزیزان ، من کجا ۱
نزد ما زاری به از آزار ، بی زاری مباش
تا نگیرد بر سر بازار ، آزاری تو را ۲
در طریقت هر چه فرمائی ، به جان فرمان برم
ماجرا بگذار با ما ، ماجرا آخر چرا ۳
کفر باشد در طریق عاشقان ، آزار دل
گر مسلمانی، چرا آزار می داری روا ۴
در جهان بی خودی ، من نعمت الله یافتم
گفت فنی شو ، که یابی سید ملک بقا ۵
خود کجا آزار مردم ای عزیزان ، من کجا ۱
نزد ما زاری به از آزار ، بی زاری مباش
تا نگیرد بر سر بازار ، آزاری تو را ۲
در طریقت هر چه فرمائی ، به جان فرمان برم
ماجرا بگذار با ما ، ماجرا آخر چرا ۳
کفر باشد در طریق عاشقان ، آزار دل
گر مسلمانی، چرا آزار می داری روا ۴
در جهان بی خودی ، من نعمت الله یافتم
گفت فنی شو ، که یابی سید ملک بقا ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹ - از ازل تا ابد خواند مرا
گوهر بعدی:غزل ۱۱ - هر شب چون ماه میبینیم ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.