غزل ۴۶۰ - ما نقد را ز جمله به غماز داده ایم

ما نقد را ز جمله به غماز داده ایم
در دام هر چه آمده پرواز داده ایم ۱

بعد از هزار شکوه به غم دل نهند خلق
ما خویش را تسلی ز آغاز داده ایم ۲

از بانگ طبل باز دل ما نمی رمد
ما کبک خود به چنگل شهباز داده ایم ۳

مردم نهند در کف کوشش عنان خویش
ما دست خویش را به عنان باز داده ایم ۴

ای وهم آبرو مده از کف، که بارها
الزام وسوسه به خرد باز داده ایم ۵

عرفی به دوست کامی دشمن صبور نیست
این مژده اش به طالع ناساز داده ایم ۶