خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از عرفی شیرازی، احساسات عمیق عاشقانه و روحانی را با تصاویر زیبا و استعاری بیان می‌کند. شاعر از چشم به عنوان نماد عشق و اشک به عنوان نشانه‌ای از شوق و درد یاد می‌کند و با استفاده از مضامین طبیعی و مذهبی، عمق احساسات خود را به تصویر می‌کشد.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۴۵۹ - چون خیالت گذر آرد به در مسکن چشم
چون خیالت گذر آرد به در مسکن چشم
جوشش نور به هم در شکند روزن چشم ۱
مشت سوزن به دلم زان مژه تا ریخته اند
گریه از پارهٔ دل دوخته پیراهن چشم ۲
از دلم تا به در دیده صد آتشکده ساخت
گریهٔ شوق که گلخن شد ازو گلشن چشم ۳
در تماشاگه حسن تو به هنگام نثار
سر به پیشانی خورشید زند خرمن چشم ۴
عرفی امروز ببینم که بود بهر وداع
گریه را دست در آغوش دل و گردن چشم ۵
جوشش نور به هم در شکند روزن چشم ۱
مشت سوزن به دلم زان مژه تا ریخته اند
گریه از پارهٔ دل دوخته پیراهن چشم ۲
از دلم تا به در دیده صد آتشکده ساخت
گریهٔ شوق که گلخن شد ازو گلشن چشم ۳
در تماشاگه حسن تو به هنگام نثار
سر به پیشانی خورشید زند خرمن چشم ۴
عرفی امروز ببینم که بود بهر وداع
گریه را دست در آغوش دل و گردن چشم ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۵۸ - خوش آن جهان چو من از داغ دل کباب شوم
گوهر بعدی:غزل ۴۶۰ - ما نقد را ز جمله به غماز داده ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
