خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از رنجها و تحملهای خود در راه عشق میگوید. او بیان میکند که با وجود درد و غم، به عشق پایبند بوده و از عافیتطلبی دوری کرده است. همچنین، اشاره میکند که جنون و تیغبازی نتوانسته او را از مسیرش منحرف کند و با عقل دوراندیش، مسیر خود را ادامه داده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از واژهها و مضامین مانند 'جنون' و 'تیغ بازی' نیاز به درک بالاتری از زندگی و تجربه دارند.
غزل ۴۵۰ - به شرح غم نفس را ریش کردیم
به شرح غم نفس را ریش کردیم
درون را عافیت اندیش کردیم ۱
طمع بردیم چندان بر در عشق
که از درد غمش درویش کردیم ۲
اگر رفیتم در جنت مکن عیب
که اول درد و غم را پیش کردیم ۳
جنون با ما نکرد این تیغ بازی
که ما با عقل دور اندیش کردیم ۴
اگر خواریم عرفی جرم او نیست
تحمل های بیش از بیش کردیم ۵
درون را عافیت اندیش کردیم ۱
طمع بردیم چندان بر در عشق
که از درد غمش درویش کردیم ۲
اگر رفیتم در جنت مکن عیب
که اول درد و غم را پیش کردیم ۳
جنون با ما نکرد این تیغ بازی
که ما با عقل دور اندیش کردیم ۴
اگر خواریم عرفی جرم او نیست
تحمل های بیش از بیش کردیم ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۴۹ - ما دل به جان خریده و بر باد داده ایم
گوهر بعدی:غزل ۴۵۱ - عمر در شعر به سر کرده و در باخته ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.