خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن بیانگر از دست دادن عشق و محبت با وجود ارزش بالای آن است. شاعر از فداکاریهای بیثمر و از دست دادن چیزهای ارزشمند مانند مرغ حرم به دست صیاد صحبت میکند. همچنین، اشارهای به سرمایهگذاری عاطفی بیپاسخ و نادیده گرفته شدن احساسات دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد.
غزل ۴۴۹ - ما دل به جان خریده و بر باد داده ایم
ما دل به جان خریده و بر باد داده ایم
مرغ حرم گرفته به صیاد داده ایم ۱
سهل است با قفس، دل اگر رفت به سوی دوست
ما مرغ کشته ایم که بر باد داده ایم ۲
سرمایهٔ متاع محبت به دست ماست
این مشتهر به گوش نفریاد داده ایم ۳
مرغ حرم گرفته به صیاد داده ایم ۱
سهل است با قفس، دل اگر رفت به سوی دوست
ما مرغ کشته ایم که بر باد داده ایم ۲
سرمایهٔ متاع محبت به دست ماست
این مشتهر به گوش نفریاد داده ایم ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۴۸ - گلی ناچیده بویی ناکشیده زین چمن رفتم
گوهر بعدی:غزل ۴۵۰ - به شرح غم نفس را ریش کردیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.