خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
شاعر در این ابیات از احساس ناامیدی و یأس خود سخن می‌گوید و تمایل به فراموشی و رهایی از دردهای دنیوی را بیان می‌کند. او از مقایسه‌های تلخ و تصاویر غم‌انگیز مانند مرغان کباب و گل‌فشانان به بستر استفاده می‌کند تا عمق ناراحتی خود را نشان دهد.
محتوا شامل مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان قابل درک نباشد. همچنین، برخی تصاویر و مفاهیم مانند 'مرغان کباب' و 'خیام‌وارگی' ممکن است برای سنین پایین سنگین یا نامناسب باشد.
غزل ۴۴۱ - وقت آن است که افیون به شراب اندازیم
وقت آن است که افیون به شراب اندازیم
دو جهان را به یکی جرعه خراب اندازیم ۱
دلم از صوت تذروان بهشتی نگشود
گوش بر نالهٔ مرغان کباب اندازیم ۲
ای که بر زشتی من خنده زنی، باش که من
بخرم دستی و از چهره نقاب اندازیم ۳
گل فشانند به بستر همه چون عرفی و من
مشت خس چینم و در جامهٔ خواب اندازیم ۴
دو جهان را به یکی جرعه خراب اندازیم ۱
دلم از صوت تذروان بهشتی نگشود
گوش بر نالهٔ مرغان کباب اندازیم ۲
ای که بر زشتی من خنده زنی، باش که من
بخرم دستی و از چهره نقاب اندازیم ۳
گل فشانند به بستر همه چون عرفی و من
مشت خس چینم و در جامهٔ خواب اندازیم ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۴۰ - هرگز دل کس را به گناهی نشکستیم
گوهر بعدی:غزل ۴۴۲ - چند از این ششدر غم فال گشادی بزنیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
