غزل ۴۳۳ - از بس که روی گرم به هر سو گذاشتیم

از بس که روی گرم به هر سو گذاشتیم
صد داغ شعله خیز در آن کو گذاشتیم ۱

از شرم ناکسی نگشودیم دیده را
الماس فتنه در ته پهلو گذاشتیم ۲

هر گوهری که دل ز تعلق گرفته بود
در دامن کرشمهٔ دلجو گذاشتیم ۳

ما بر فریب چشم غزالانه باختیم
مجنون بازمانده به آهو گذاشتیم ۴

امروز در زیارت دار است امنیت
آن سر که بر سر زانو گذاشتیم ۵

یک باره کرد خوب-خرابی مزاج دل
دست از عمارت دل بدخو گذاشتیم ۶