خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از احساسات و تمایلات متضاد خود سخن می‌گوید؛ گاهی هوس باده و گاهی آرزوی وصال معشوق دارد، گاه به زهد و گاه به می‌نوشی روی می‌آورد و از این دوگانگی در وجود خود پرسش می‌کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و دوگانگی‌های درونی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین اشاره‌ی غیرمستقیم به مصرف شراب (به عنوان نماد عرفانی) ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال نامناسب باشد.
رباعی ۲۱ - گاهی هوس بادهٔ رنگین دارم
گاهی هوس بادهٔ رنگین دارم
گاه آرزوی وصل نگارین دارم ۱
گه سبحه به دست و گاه زنار به دوش
یارب چه کسم کیم چه آیین دارم ۲
گاه آرزوی وصل نگارین دارم ۱
گه سبحه به دست و گاه زنار به دوش
یارب چه کسم کیم چه آیین دارم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۰ - صدرا دیشب به باغ نواب شدم
گوهر بعدی:رباعی ۲۲ - بگذار که خویش را به خواری بکشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
