خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که ترجیح می‌دهد خود را به خواری بکشد تا اینکه بار شرمساری را تحمل کند. او از این که مرگش باعث خوشحالی دوستش می‌شود، ابراز رضایت می‌کند و به مرگ خود نیز خوشحال است.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی درباره مرگ و شرمساری است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامناسب باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.
رباعی ۲۲ - بگذار که خویش را به خواری بکشم
بگذار که خویش را به خواری بکشم
مپسند که بار شرمساری بکشم ۱
چون دوست به مرگ من به هر حال خوشست
من نیز به مرگ خود به هر حال خوشم ۲
مپسند که بار شرمساری بکشم ۱
چون دوست به مرگ من به هر حال خوشست
من نیز به مرگ خود به هر حال خوشم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۱ - گاهی هوس بادهٔ رنگین دارم
گوهر بعدی:رباعی ۲۳ - تا دست ارادت به تو دادست دلم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
