غزل ۷ - ز ما صد جان وز آن لب یک عبارت

ز ما صد جان وز آن لب یک عبارت
ز ما صد دل وز آن مه یک اشارت ۱

دلا از چشم خونخوارش‌ حذر کن
که بی‌رحمند ترکان وقت غارت ۲

به خون دل بسازم از غم دوست
‌ناعت کرد باید در تجارت ۳

چو سنگ سختم آتش در درونست
تنم را زان نمی سوزد حرارت ۴

از آن رو بی ‌تو چشمم کس‌ نبیند
که نبود بی‌تو در چشمم بصارت ۵

به شادی بگذرانم بعد از این عمر
که غم جانم نبیند از حقارت ۶

پس از قتل پدر شیرویه دانست
که شیرین دست ندهد بی‌مرارت ۷

اگر از قاب قو سینت بپرسند
بفرما زان دو ابرو یک اشارت ۸

تبه شد حال دل قاآنی از اشک
ز جوش سیل ویران شد عمارت ۹