غزل ۶ - چه شیرین گفت خسرو این عبارت

چه شیرین گفت خسرو این عبارت
که نبود وصل شیرین بی‌مرارت ۱

سرم را در ره وصل تو دادم
که بی‌سرمایه صعب افتد تجارت ۲

سزد گر زندهٔ جاوید مانم
که مرگ آمد ندیدم از حقارت ۳

مرا تهدید کشتن چون کند دوست
به عمر جاودان بخشد بشارت ۴

برون نه از دل سوزان من پای
که می‌ترسم بسوزی از حرارت ۵

که دارد فرصت خونخواری تو
که صدتن می کشی از یک اشارت ۶

به زلف و خال و خط بردی دلم را
سپه را حکم فرمودی به غارت ۷

مجو در گریه قاآنی صبوری
که نتوان کرد در دریا عمارت ۸