شاعر از دوستی میگوید که دوش با او عربده کرده و می نوشیده است. او از دوستش میخواهد که اگر بدیهایی دربارهی او شنیده، آنها را پنهان نکند و با او در میان بگذارد.
این متن شامل مفاهیم عمیق عاطفی و روابط انسانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف الکل در متن ممکن است برای سنین پایینتر مناسب نباشد.
غزل ۱۹۲۹ - ای عربده کرده دوش با من
میْ خورده و کرده جوشْ با من ۱
ای جان به حَقِ وصالِ دوشین
در خشمْ چُنین مَکوشْ با من ۲
گَر با تو زِ من بَدی بِگُفتند
با بَنده بِگو، مَپوشْ با من ۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.