خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از دوستی می‌گوید که دوش با او عربده کرده و می نوشیده است. او از دوستش می‌خواهد که اگر بدی‌هایی درباره‌ی او شنیده، آنها را پنهان نکند و با او در میان بگذارد.
این متن شامل مفاهیم عمیق عاطفی و روابط انسانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف الکل در متن ممکن است برای سنین پایین‌تر مناسب نباشد.
غزل ۱۹۲۹ - ای عربده کرده دوش با من
ای عَربَده کرده دوشْ با من
میْ خورده و کرده جوشْ با من ۱
ای جان به حَقِ وصالِ دوشین
در خشمْ چُنین مَکوشْ با من ۲
گَر با تو زِ من بَدی بِگُفتند
با بَنده بِگو، مَپوشْ با من ۳
میْ خورده و کرده جوشْ با من ۱
ای جان به حَقِ وصالِ دوشین
در خشمْ چُنین مَکوشْ با من ۲
گَر با تو زِ من بَدی بِگُفتند
با بَنده بِگو، مَپوشْ با من ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹۲۸ - ای دوست عتاب را رها کن
گوهر بعدی:غزل ۱۹۳۰ - امروز تو خوش تری و یا من؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
