غزل ۱۴۳ - دلم به زخم توان داد، بی تپیدن نیست

دلم به زخم توان داد، بی تپیدن نیست
که کشته ی تو نصیبش ز آرمیدن نیست ۱

گذشت و سوختم از انتظار و باز ندید
درین دیار مگر رسم باز دیدن نیست؟ ۲

ز باغ وصل جه حاصل؟ دلا تصور کن
که میوه بر سر شاخ است و دست چیندن نیست ۳

ز تربتم بگذر ای مسیح دم ، زنهار
کزین زیاده مرا تاب آرمیدن نیست ۴

دلم کباب شد ز غصه ی غمت عرفی
مگو مگو که مرا طافت شنیدن نیست ۵