خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از عرفی شیرازی بیانگر درد و رنج عاشقانه است که در آن شاعر از دل شکسته و غمهایش میگوید. او از شرابی سخن میگوید که نه تنها نشاطآور نیست، بلکه سرشار از خون و رنج است. شاعر از توبه شکستن و فراموشی دردها مینالد و اشاره میکند که حتی میوههای بهشتی نیز در این حال، خونین هستند.
محتوا شامل مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای خون و رنج نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۹۳ - تنها نه دلم باده ی نابش همه خون است
تنها نه دلم باده ی نابش همه خون است
مغز قلم و مغز کتابش همه خون است ۱
دل ها شکند وز دل من یاد نیارد
چون بشکند این خم که شرابش همه خون است ۲
از سوز دل ما مشکن توبه که این نیست
آن می که چنین کرده خرابش همه خون است ۳
عرفی نکنی ترک دل ریش چکیدن
کاین میوه ی طوبی است که آبش همه خون است ۴
مغز قلم و مغز کتابش همه خون است ۱
دل ها شکند وز دل من یاد نیارد
چون بشکند این خم که شرابش همه خون است ۲
از سوز دل ما مشکن توبه که این نیست
آن می که چنین کرده خرابش همه خون است ۳
عرفی نکنی ترک دل ریش چکیدن
کاین میوه ی طوبی است که آبش همه خون است ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۲ - من بلبل آن گل که گلابش همه خون است
گوهر بعدی:غزل ۹۴ - خوناب آتشین ز سر من گذشته است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.