غزل ۸۰ - رسید مژده ای و قاصد مقیم خرگه ماست

رسید مژده ای و قاصد مقیم خرگه ماست
که بر گزیده ی توفیق، جان آگه ماست ۱

کسی که چاه ملامت به راه می کندی
به ریسمان خود اکنون فتاده در چه ماست ۲

ز شیخ شهر شنو درس و علم ما آموز
که هر چه رد مشایخ بود موجه ماست ۳

خروش و ولوله ی عالمان شهرآشوب
گناه حوصله ی تنگ ظرف بی ته ماست ۴

ز طرف درگه دارا نتیجه ای مطلب
که آستانه ی جانان دل مرفه ماست ۵

مقیم شهپر عنقاست محمل عشاق
از این چه باک که صد کوه فتنه در ره ماست ۶

مباش عمزده عرفی که زلف قامت دوست
جزای همت عالی و دست کوته ماست ۷